Gnome 3

Gnome-icon

Łatwość, komfort i kontrola to wg założeń twórców Gnoma 3 kwintesencja tego minimalistycznego oraz nowoczesnego środowiska. Niestety minimalizm nie przełożył się na prostotę czy wygodę, bowiem domyślne środowisko Gnoma będzie obce, mało intuicyjne dla początkującego użytkownika (windowsa) i wymaga poświęcenia czasu i poczytania co można z nim zrobić. Dopiero po zainstalowaniu wielu rozszerzeń i dowiedzeniu się jak można instalować i zmieniać szablony i ikony  Gnome naprawdę rozwija skrzydła i staje się jednym z najpiękniejszych i funkcjonalnych środowisk graficznych linuxa. Dopiero po takiej konfiguracji nawet dzieci i osoby starsze nie będą miały problemów z obsługą systemu. Jednak domyślny gnome straszy wyglądem i brakiem opcji.

Gnome-typowy

Czysty Gnome 3 jest ubogi, brzydki i odstraszający.

Gnome 3 jest też dość kontrowersyjnym środowiskiem, gdyż nie każdemu przypadł do gustu jego domyślny interfejs. Najkrócej pisząc, Gnome to taka wersja Androida na komputer stacjonarny lub laptopa. Mamy więc panel informacyjny na górze dający dostęp do ustawień, powiadomień i paru podstawowych funkcji – tak jak w Androidzie. Zarządzanie oknami jest domyślnie niedostępne na panelu i uruchamiane skrótem klawiszowym – jest to widok podglądu otwartych okienek – podobnie jak w Androidzie po użyciu przycisku podglądu otwartych programów/kart.

Gnome-podgląd-okien

Podgląd otwartych okien wraz z ulubionymi aplikacjami (po prawej).

Mamy też ikony najczęściej uruchamianych programów razem z przyciskiem menu, uruchamiającym ikonowy widok wszystkich aplikacji, rozwijający się na cały ekran – w Androidzie na dole ekranu, w Gnomie na prawym boku.

Programy otwiera się z tzw. dash’a, czyli pełno ekranowego podglądu ikon – skrótów do programów zainstalowanych w systemie.

Gnome-dash-menu

Dash – ekran dostępowy programów

Przełączanie, włączanie i wyłączanie odbywa się na zasadzie suwaków i przycisków, więc nie ma tutaj znanego z windowsa przycisku „zastosuj” – znowu podobnie jak na Androidzie.

Gnome-mouse-option

Opcje myszy w Gnome 3.

Można łatwo włączyć klawiaturę ekranową.

Gnome-klawiatura-ekranowa

 Klawiatura ekranowa w Gnome 3.

Na niektórych dystrybucjach jest też dostępne centrum oprogramowania, które działa podobnie jak sklep z oprogramowaniem na Androidzie, po prostu klikamy na instaluj i po chwili program jest dostępny na komputerze.

Gnome-software-center-open-suse

Software center w dystrybucji Open Suse.

Łatwo sobie przez to wszystko wyobrazić używanie tego środowiska na ekranie dotykowym lub tablecie.

Na szczęście okienka mają też typowe ikony minimalizacji, maksymalizacji i zamknięcia, uruchamiają domyślne menu i zachowują się już jak na standardowych komputerach stacjonarnych czy laptopach, więc można zmieniać ich rozmiar, przesuwać, układać jedno pod lub nad drugim, a wiele aplikacji ma dość typową budowę, czyli menu na górze z rozsuwanymi opcjami. Opcje systemowe czy menedżer plików jednak stopniowo odchodzą od tej budowy i nie posiadają już standardowego paska tytułu. Działa też prawy przycisk myszy uruchamiający menu kontekstowe (jednak nie wszędzie!)

Po uruchomieniu systemu ze środowiskiem Gnome 3 nie mamy wielu opcji ani nie możemy cieszyć się wyglądem systemu, domyślne tapety zwykle są brzydkie i jest ich mało. Na szczęście na tapetę można dać jakiekolwiek zdjęcie a co do reszty na pomoc przychodzą nam rozszerzenia – tzn. Gnome Shell Extentions, które prosto pobieramy i uruchamiamy ze strony:

https://extensions.gnome.org/#

Stronę tą należy uruchomić w firefoxie, pobrać rozszerzenie i przeładować przeglądarkę. Strona zyskuje możliwość instalowanie, włączanie, wyłączania i rozpoznawania istniejących w systemie rozszerzeń.

Instalacja narzędzia zwanego Gnome Tweak Tools  (jeśli nie ma go w systemie) umożliwia dostęp do dodatkowych opcji jak i łatwej zmiany zainstalowanych rozszerzeń, skórek, ikon i tematów. Dodatkowo wiele rozszerzeń ma możliwość dodatkowych opcji konfiguracyjnych przez co system bardzo dużo zyskuje.

Gnome-Tweak-Tool

Gnome Tweak Tool.

Dzięki temu wszystkiemu Gnome 3 może być przekształcony wg naszych potrzeb. Jedni tworzą dock na dole i konfigurują system tak, że zaczyna przypominać OS X.

Apricity-OS

Dystrybucja: Apricity OS –  Gnome w stylu OS X – tylko ładniejsza…

 

Gmac-linux
Dystrybucja: Gmac imitująca OS X

Inni przesuwają dock na bok, dodając łączenie paska tytułu z panelem górnym, uzyskując podobną funkcjonalność jak w środowisku Unity.

Zrzut ekranu z 2016-02-22 23-04-47

Gnome 3 z bocznym dokiem.

Jeszcze inni na panelu dodają ikony szybkiego uruchamiania i zarządzania oknami oraz rozwijane menu uzyskując podobną funkcjonalność i sposób działania jak w przypadku panelu windows.

Gnome-szybkie uruchamianie

Ikony szybkiego uruchamiania.

Warto zmienić zmienić tzw. shell-theme (szablon powłoki), który m. in. odpowiada za wygląd panelu pulpitu, okna powiadomień, kalendarza, itp.,wtedy system może nabrać jeszcze nowocześniejszego i eleganckiego wyglądu.

Gnome-shell-theme-nord_3Gnome shell-theme: Nord

Oraz zmienić na nowocześniejsze ikony.

Gnome-vibrancy-icons

 

Gnome należy do bardziej wymagających środowisk jeśli chodzi o zasoby komputera, dlatego nie nadaje się na starsze komputery. Dodatkowo Gnome Shell używa tylko jednego wątku procesora, więc jak zabraknie mocy CPU system może się zacinać (ma być to zmienione w przyszłej wersji GTK4/Gnome 4) .Gnome 3 bywa też problematyczny na systemach „cutting edge” czy „bleeding edge”, gdyż nowsze wersje przestają być kompatybilne z wieloma rozszerzeniami i skórkami graficznymi. Nie ma też wygodnej integracji z programami qt – jednak są na to wszystko sposoby.

Domyślnym kompozytorem okien jest Mutter, który nie posiada wielu opcji. Nie ma możliwości przełączenia na inny kompozytor. Na szczęście efekty graficzne (np. chwiejące okna czy alternatywne animacje przełączania okien) można dodać z rozszerzeń co powinno zaspokoić łaknienie na bajerancki i ładnie wyglądający oraz zachowujący się pulpit.

Mój pulpit Gnome 3:

Zrzut ekranu z 2016-02-19 11-58-56 Zrzut ekranu z 2016-02-19 11-59-29 Zrzut ekranu z 2016-02-19 11-59-42

Zrzut ekranu z 2016-06-26 09-48-37

Inne przykłady użytkowników Gnoma:

Gnome3-pulpit1 Gnome3-pulpit2 Gnome3-pulpit3

A tutaj filmik pokazujący możliwości środowiska na mocnym sprzęcie:

Podsumowując:

Podsumowując: Gnome 3 będąc specyficznym i dość oryginalnym środowiskiem graficznym nie każdemu przypadnie do gustu, ma jednak spory potencjał. Jeśli ktoś ma ochotę i cierpliwość poznania go oraz dostosowania do swoich potrzeb, może być on w pełni funkcjonalnym, dającym sporo satysfakcji, dojrzałym i pięknym pulpitem, który spełni swoją rolę na komputerze PC jak i laptopie.

Gnome 3 doskonale nadaje się do komputerów z ekranem dotykowym, dając doskonałą hybrydę między systemami mobilnymi (wygoda użycia) i desktopowymi (duże możliwości). Minusem jest mała ilość opcji w domyślnym, czystym wariancie oraz mała intuicyjność interfejsu (odmienny schemat działania, prawy klik nie zawsze działa, mało opcji, nie wiadomo jak pewne rzeczy zrobić). Jednak ci, którzy się nie zrazili i dali mu trochę czasu, nauczyli jak działają rozszerzenia, gnome-tweak-tool oraz szablony, potrafią dostosować gnoma do swoich potrzeb z łatwością ciesząc się czystym, nowoczesnym i mile wyglądającym interfejsem – tak odmiennym od tego co prezentuje windows…

Minusy:

– słaba początkowa konfigurowalność
– jeden z najsłabszych i najuboższych w opcje menadżerów plików (zwany po prostu „Pliki”), zawiera jedynie bardzo podstawowe funkcje i chociaż z wersji na wersję jest coraz lepiej, jednak jest on dalej daleko w tyle za konkurencją (Dolphin, Nemo)
– dla byłych użytkowników windowsa system początkowo może być mało intuicyjny i ograniczony
– możliwy tylko jeden kompozytor okien: Mutter, który sam w sobie nie posiada wielu możliwości konfiguracyjnych (brak efektów specjalnych, te można częściowo uzyskać tylko za pomocą rozszerzeń)
– „RAMożerny” a Gnome Shell używa jednego wątku procesora, nie jest przeznaczony dla słabszych, starszych komputerów
– brak kompatybilności wstecznej co do niektórych wtyczek i szablonów graficznych, dlatego lepiej sprawdza się w dystrybucjach typu LTS niż rolling release.
– minimalistyczny interfejs może nie przypaść do gustu osobom lubiącym mocno konfigurować swój system

Plusy:

– po zapoznaniu się ze środowiskiem Gnome można całkiem nieźle rozszerzyć jego możliwości i skonfigurować pod siebie
– bardzo nowoczesny i elegancki interfejs
– po dostosowaniu może być jednym z ładniejszych i bardziej eleganckich pulpitów
– mimo użycia dużej ilości RAMu system chodzi dość szybko (na sensownej konfiguracji sprzętowej)
– minimalistyczny interfejs może przypaść do gustu użytkownikom, którzy lubią prostotę i jasne rozwiązania
– dobrze przystosowany do ekranów dotykowych
– mimo pewnych ograniczeń to środowisko z dużymi możliwościami, powinno wystarczyć dla większości zastosowań

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *